William Blake trudnym poetą był
(jest?). Zaliczany do grona poetów wyklętych literatury angielskiej, nazywany szalonym,
dla wielu potomnych stał się inspirującym geniuszem. Wystarczy wspomnieć, że
obecność Blake’a wciąż jest żywa, chociażby w popkulturze. The Doors, Iron
Maiden, Olga Tokarczuk - to nieliczni, którzy czerpali z twórczości poety,
rytownika i malarza.
William Blake na stałe wpisał się w
dzieje nie tylko literatury angielskiej, ale również światowej, jako wielki
mistyk, który stworzył własną filozofię, koncepcję religii, sztuki i człowieka.
Przewartościował i dostosował wszystkie te kategorie i pojęcia zgodnie z
własnymi potrzebami i poglądami. Wyobraźnię uczynił jedyną prawdziwą i
ostateczną rzeczywistością, a także kategorią religijną. Uważał, że religia po
odrzuceniu wszystkich dogmatów mogłaby być nazwana „religią wyobraźni”. Wyobraźnia,
razem z pojęciem wizji, stanowią najważniejsze kategorie określające twórczość
Blake’a, co jest wynikiem licznych wizji doznawanych od najmłodszych lat, a które uwarunkowały specyfikę jego
twórczości.
Blake skupia się głównie na
człowieku, jego życiu, które zmienia się wraz z nabywaniem doświadczenia.
„Pieśni niewinności” i „Pieśni doświadczenia” stanowią zbiór utworów w których
„[…] poeta postawił dwa zwierciadła, jasne i ciemne, jedno naprzeciw drugiego.
Ani dziecięctwo nie unicestwia doświadczenia, ani też doświadczenie nie
wymazuje radości dziecięctwa. Trwają naprzeciw siebie i przeglądają się w sobie
nawzajem: dwa oblicza świata, w którym człowiek żyje. W swoim największym
arcydziele poetyckim Blake je tylko ukazuje, nie szuka rozwiązania tej
zagadkowej sprzeczności.” (William Blake, Poezje
wybrane, wstęp Zygmunt Kubiak, s. 6, Warszawa 1991)
Jak wspomniałam na wstępie, William
Blake ciężkim poetą był. Odbiór mogą utrudniać liczne metafory, poetyckie
obrazy, a przede wszystkim specyficzna mitologia, jaką Blake stworzył na własne
potrzeby. Mnie nie urzekł, choć nie odmawiam mu literackiego geniuszu.
Natomiast bardziej przemawiają do mnie jego obrazy i ryciny, które można
obejrzeć w takiej oto wersji:
3 komentarze:
Myślę, że faktycznie większej liczbie osób bardziej znany jest ze swoich dzieł plastycznych, niż z twórczości literackiej (chociaż na jego nagrobku najpierw widnieje "poeta", potem dopiero "malarz" :).
PS Uważany za szaleńca i do szaleńców jego twórczość przemawia - przecież to właśnie jego grafikę w "Czerwonym Smoku" zjada Francis Dolarhyde ;)
A uwierzysz, że Ginsberg z beat generation nim się inspirował? A "Czerwonego smoka" nie oglądałam, mam wrażenie, że jest połączeniem "Hannibala" i "Milczenia owiec"
O widzisz, Ty jesteś teraz ekspertką w temacie beat generation :)
I obejrzyj sobie film - zobacz, jak traktuje się sztukę przez duże 's' ;)
Prześlij komentarz