"Poza siecią też można mieć swój profil"

              Eseje są tą formą literacką, której nie doceniam i do której ciężko mnie przekonać. Może wynika to z faktu, że jest za mało literacka, często  rozprasza mnie tok rozumowania jakim podąża autor, a może to niechęć będąca efektem wkładania nam do głów w szkołach sztandarowych esejów? Tfu, przepraszam. Fragmentów esejów.

            Jednak mimo wszystko sięgnęłam po „Książkę twarzy” Marka Bieńczyka, traktując lekturę jako ostatnią próbę skonfrontowania się z tym gatunkiem. I co się okazało? Ano to, że odbiór esejów jest indywidualną i bardzo subiektywną sprawą. Większość esejów zamieszczonych w książce bardzo mi się spodobała, lecz przez niektóre nie byłam w stanie przebrnąć, czytałam byleby przeczytać.

            Z tekstów Bieńczyka dowiadujemy się o wielu ciekawostkach ze świata literatury, kultury, sztuki i… sportu. Książka nasycona jest anegdotami, cytatami, nazwiskami, tytułami, wspomnieniami pewnych wydarzeń, osób. Dowiadujemy się, że jedną z ulubionych książek Hitlera był „Winnetou”, a romantycy mieli ogromne problemy z uzyskaniem paszportu. W ujęciu komparatystycznym Bieńczyk analizuje śmierć Mickiewicza i Hugo, udowodniając nam, że „[…] śmierć Mickiewicza my wciąż mamy”, a Polska jest narodem wiecznie wspominającym i przeżywającym. Polskie humorystyczne akcenty pojawiają się również w kontekście zagranicznych osobistości – Wolter, otrzymawszy od hrabiego Fekete wiersze i parę beczek tokaju, odpowiedział mu: „Przesyła mi Pan bardzo piękne wiersze i węgrzyna. Wiersze przyjmuję z największą przyjemnością, lecz wstyd mi przyjąć tak przesadną ilość wina. Pan bierze mnie za Polaka”. Z dziewięciu rozdziałów w całości urzekła mnie „Sensualica”, rozdział poświęcony perfumom i winie. O winie Bieńczyk może pisać i mówić godzinami, wszak jest ich znawcą, pisanie o perfumach również dobrze mu wychodzi. Czy wiedzieliście, że najdroższe perfumy świata to Joy z 1929 roku, dzieło Supernosa Jeana Patou? A najlepiej sprzedającym się zapachem są perfumy CK One Calvina Kleina z 1995 roku?

            Jak już wspomniałam, książka wręcz kipi ogromem wielu ciekawych informacji, a wśród nich każdy znajdzie coś dla siebie. Wszystko zależy od tego, co lubimy i czego w esejach szukamy. Warto po tę pozycję sięgnąć, nie bez powodu została nagrodzona Nagrodą Literacką Nike 2012.

PS Dla chętnych i mających możliwość - 21 lutego w Auli Teatralnej Wydziału Humanistycznego UWM w Olsztynie o godzinie 11:45 odbędzie się spotkanie z Markiem Bieńczykiem.