„Sklepy
cynamonowe” Brunona Schulza są jedną z tych lektur z którymi miałam do
czynienia na różnych etapach życia. Zaczęło się od przymusu: lektura w
gimnazjum, tylko we fragmentach. Nawet nie pamiętam na czym dokładnie się
skupiliśmy. Czy interesowała nas postać ojca czy może świat przedstawiony? W
liceum również przymus – jednak tym razem obowiązywała znajomość całego tekstu.
Poświęciliśmy może trzy jednostki lekcyjne na pobieżne omówienie opowiadań. Oczywiście
skupiliśmy się głównie na postaci ojca. Nawet pracą domową było napisanie
wypracowania „Charakterystyka ojca w Sklepach
cynamonowych Brunona Schulza”. Wypracowanie zostało napisane, oddane,
sprawdzone i ocenione. I na kilka lat wspomnienie o tej lekturze rozmyło się.
Aż do pewnego dnia kiedy podczas pakowania książek, właśnie ta znów wpadła w
moje ręce. Z ołówkiem w dłoni czytałam wnikliwie poszczególne opowiadania,
podkreślając fragmenty, które robiły na mnie największe wrażenie. „Sklepy
cynamonowe” to nie tylko postać ojca, syna i niesamowitych historii. To także
świat wyobraźni, onirycznych wizji, sennych marzeń, niesamowitych przedmiotów i
sytuacji, a także skomplikowanych relacji. Tym właśnie dla mnie jest
Schulzowska Księga – wrotami do magicznego świata. Poetycki, metaforyczny
język, postaci niczym wyjęte ze snu, barwność historii, przenoszą w inny
wymiar, w którym zazwyczaj chciałoby się zostać na dłużej.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz