"O niektórych postawach i decyzjach mówi się, że są niewybaczalne albo też, że my sami nie potrafimy ich sobie wybaczyć. Ale i tak postępujemy w ten sposób… bezustannie."

     Drogie życie Alice Munro to zbiór czternastu opowiadań przesiąkniętych smutkiem, rozczarowaniem, naznaczonych sekretami, tajemnicami, niewypowiedzianymi słowami, nikłymi nadziejami i wspomnieniami. Krótkie historie to studium ludzkich uczuć i emocji, które, choć często niewypowiedziane, są nam doskonale znane, a skupiają się wokół tego najważniejszego – miłości.

     Noblistka na nowo definiuje miłość, pokazuje, jak wiele może się stać pomiędzy dwojgiem ludzi, jakim przemianom ulega uczucie i jak wiele istnieje jego wariantów. I tak poznajemy historię młodej nauczycielki, która opuszcza rodzinne Toronto, aby uczyć chore na gruźlicę dzieci. W miejscu, w którym czuje się jak bohaterka rosyjskich powieści, poznaje dyrektora szpitala, pierwszego ważnego mężczyznę w swoim życiu. Choć planują ślub i wspólne życie, ich los zmienia zaledwie jedna rozmowa w samochodzie. Zmianom ulegają także plany dotyczące śmierci i uroczystości pogrzebowych dwojga staruszków, a wszystko za sprawą przypadkowego spotkania dawnej sympatii osiemdziesięciotrzyletniego mężczyzny. Pod wpływem chwili swoje plany zmienia także żołnierz wracający z wojny. Choć jego celem jest jak najszybszy powrót do domu, decyduje się zostać na lata u przypadkowo poznanej kobiety, starszej od niego o kilkanaście lat. Dlaczego? A co kierowało mężczyzną, który codziennie odwiedzał w szpitalu swoją nieuleczalnie chorą żonę, że nagle przestał to robić? Co sprawiło, że młoda, bogata kobieta zdecydowała się zostać kochanką na całe życie? Dlaczego zgodziła się być tą drugą, choć wcale tego nie chciała? Wydaje się, że Alice Munro każdym swoim opowiadaniem zadaje czytelnikowi pytanie „czy jesteś pewien?”. Czy jesteś pewien osoby z którą żyjesz? Czy jesteś pewien swoich uczuć? Swoich wspomnień, tęsknot, marzeń, nadziei, pamięci? Większość z nas zapewne odpowiedziałaby „tak, oczywiście”, ale życie, drogie życie, pokazuje nam, że nigdy nie możemy być pewni czegokolwiek, nawet samych siebie.

Opowiadania Alice Munro zachwycają niedopowiedzeniami. To, co najważniejsze, nie zostaje powiedziane wprost, rozgrywa się ponad bohaterami, fabułą, historią. To wszystko dzieje się w czytelniku, który mimowolnie zostaje niejako zmuszony do odczuwania uczuć bohaterów. Każda historia powoduje, że książkę trzeba na chwilę odłożyć, pomyśleć, zastanowić się. A potem ponownie do niej wrócić i zatracić się, aż do ostatniej strony.