Dziewczyna z Brooklynu

     Mój mózg od jakiegoś czasu funkcjonuje w trybie urlopowym. Nie potrafię znaleźć innego usprawiedliwienia dla tego, że czytając opis na okładce uznałam Dziewczynę z Brooklynu za powieść obyczajową. Wiedziałam, że jest ktoś taki jak Guillaume Musso, ale nie miałam pojęcia, że jest autorem kryminałów i thrillerów. Zaparzyłam kawę, usadowiłam się wygodnie i przygotowana na historię o miłości, która musi pokonać wiele przeszkód, zaczęłam czytać. Po kilku stronach zorientowałam się, że a i owszem, będzie to historia pewnej miłości, tyle tylko, że przeszkód będzie znacznie więcej i będą mroczniejsze niż przypuszczałam. Albowiem Dziewczyna z Brooklynu to thriller z akcją o zawrotnej prędkości.

    Raphaël Barthélémy jest poczytnym autorem kryminałów, ojcem rozkosznego Théo, mężczyzną z pokiereszowanym sercem i duszą. Na szpitalnym korytarzu poznaje Annę Becker, a spotkanie to zapoczątkuje najszczęśliwsze sześć miesięcy w jego życiu. Aż do pewnego wieczoru, na trzy tygodnie przed ich ślubem, gdy na jaw wychodzi tajemnica Anny, a właściwie uchylony zostaje jej rąbek. Kolejne warstwy tej tajemnicy Raphaël musi odsłonić sam, bo Anna zniknęła w niewyjaśnionych okolicznościach. W prywatnym śledztwie pomaga mu jego sąsiad i przyjaciel, Marc Caradec, były oficer Brygady do spraw zwalczania Bandytyzmu.

     Tempo rozwiązywania tej zagadki jest obłędne, każdy kolejny podrozdział jest puzzlem w wieloelementowej układance. Nawet odnalezienie wszystkich nie pozwala od razu ułożyć historii w całość, bo zbyt wiele elementów jest do siebie podobnych, owitych mgłą, niewyraźnych. Gdy już mamy wrażenie, że kolejna strona przyniesie rozwiązanie zagadki, z szafy wyskakuje kolejny trup. Powieść wciąga i czyta się ją naprawdę dobrze do momentu w którym pojawiają się retrospekcje przez mnie roboczo nazwane kartkami z pamiętników, a o których z oczywistych powodów nie mogę wam powiedzieć. Są one oderwane od pozostałych rozdziałów, choć nie od samej historii, nie pasują do prowadzonej wcześniej narracji, tak jakby autor nie miał pomysłu jak opowiedzieć wydarzenia z przeszłości, jak połączyć je w spójną całość.  

   Mimo pewnych uchybień Musso skutecznie wciągnął czytelnika we wspólne poszukiwanie kolejnych tropów, łączenie faktów, stawianie pytań i szukanie odpowiedzi. Dziewczyna z Brooklynu skrywa tajemnicę, której rozwiązanie przynosi sporą satysfakcję i pozostawia z poczuciem, że fikcja literacka bez rzeczywistości nie może istnieć.