Znowu dałam się nabrać! Najpierw moją uwagę przykuła
okładka. Jej kolorystyka przywołała na myśl wspomnienie morza, błękitu nieba,
błogiego spokoju i relaksu. Potem opis, a w nim zawarte jedno magiczne słowo - antykwariat.
Może gdybym sprawdziła jeszcze autorkę, której nazwisko było mi zupełnie obce,
nie zdziwiłabym się tak bardzo, gdy okazało się, że bohaterami powieści są
nastolatkowie, a nie, jak miałam nadzieję, dorośli ludzie. „No nic, sama sobie
jestem winna” pomyślałam i mimo wszystko zaczęłam czytać. I choć od początku
wiadomo było jak historia się skończy i jaki może być jej przebieg, rzeczą,
która sprawiła, że przeczytałam książkę do końca była niesamowita Biblioteka
Listów.
Po trzech latach Rachel wraca do rodzinnego miasta, by
spróbować uporać się z bólem po śmierci brata. Tutaj nikt nie wie, że Cal
utonął w oceanie, Rachel wciąż może udawać, że mieszka on we Francji u ojca,
wciąż chce badać głębiny oceanów i żyjące w nich stworzenia. Jednak z czasem prawda
musi wyjść na jaw, a w poradzeniu sobie z nią może pomóc tylko Henry, jej
najlepszy przyjaciel i dawna miłość. I choć początkowo wszystko idzie jak po
grudzie – wspólna praca w antykwariacie, który wkrótce ma zostać sprzedany,
złamane serce Henry’ego, bolesne wspomnienia Rachel – z czasem wszystko zaczyna
się zmieniać dzięki niezwykłemu działowi w antykwariacie, jakim jest Biblioteka
Listów. Znajdują się w niej książki, których nie można sprzedać, zapełnione są
notatkami, podkreśleniami, rysunkami i wiadomościami. Pomiędzy kartkami ludzie
zostawiają sobie listy. Większość z nich trafia do adresatów, lecz zdarza się
tak, że wpadają również w niepowołane ręce, jak stało się z listem, który
Rachel zostawiła Henry’emu przed wyjazdem.
Słowa w ciemnym
błękicie to powieść dla
młodzieży, której odbiorcą z racji wieku się nie czuję. Natomiast klimat
antykwariatu, przywołane tytuły, nazwiska i cytaty (znalazło się nawet miejsce
na Borgesa!), są niesamowitym atutem tej książki. Przyznać też trzeba, że dwójka
bohaterów to wcale nie są głupie rozwydrzone dzieciaki, a całkiem przyzwoita i
mądra młodzież. Cath Crowley i jej Słowa
w ciemnym błękicie z pewnością przypadną do gustu nastolatkom, myślę, że te
x lat temu i ja mogłabym się nią zachwycić.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz