Było to tak. Pewnego grudniowego i bardzo mroźnego
dnia siedzieliśmy sobie w sopockich Dwóch Zmianach popijając gorącą kawę. Rozmawialiśmy
o tym, jak fajnie byłoby mieć swoją kawiarnię, miejsce w którym spotykaliby się
ciekawi ludzie i odbywały nietuzinkowe wydarzenia. Miejsce ładne, dobre,
wyróżniające się. W trakcie snucia tych marzeń włączyłam Facebooka, a pierwszą
rzeczą jaką zobaczyłam była informacja o spotkaniu w Księgarni Karakter z
Justyną Bereźnicką i Izabelą Dudzik promujące książkę… Kawiarnia. Mój pierwszy biznes. „No nie może być! Przecież to znak!”
pomyślałam. Okazało się jednak, że żadne z nas nie może być tego dnia na
spotkaniu. Jednak nic straconego, zostaje przecież książka, rzecz
najważniejsza! Zamówiłam i czekałam.
Przyszła! Tylko koperta coś podejrzanie cienka… No
nic, otwieram. Otworzyłam i się zdziwiłam. Pierwsze na co się natknęłam to
ramka w której należy narysować ulotkę swojej kawiarni. Patrzę i myślę, że coś
mi się tu nie zgadza. Przeglądam kolejne strony, a tam miejsce na wpisanie
przepisu, przykładowe logotypy i zagadka, co jest w workach od rolnika. Dużo
ilustracji, treści mniej. Zaczęłam pomstować na cały świat, ale dotarło do
mnie, że sama się w to wrobiłam! Tak bardzo się przejęłam tym zbiegiem
okoliczności, że zignorowałam kluczową informację – Kawiarnia. Mój pierwszy biznes to kreatywny zeszyt ćwiczeń… dla
dzieci.
Zajęło mi trochę czasu odrzucenie przyjętej
perspektywy i spojrzenia na ten tytuł świeżym okiem (a raczej z kompletem
informacji), żeby powiedzieć Wam, że to jest naprawdę dobra, rozwijająca, i jak
głosi podtytuł, kreatywna rzecz. Kto wie, czy gdybym natknęła się na taką
książkę jakieś dwadzieścia lat temu to moje marzenie o kawiarni literackiej
dziś byłoby faktem? Póki co zostaje mi chodzenie po „cudzych” kawiarniach :)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz