Historia Lennona pisana jego piórem

     Z Johnem Lennonem jest jak z Bogiem – każdy o nim słyszał. Słyszał jego piosenki, legendarne hity The Beatles, muzycznej ikony lat 60. ubiegłego stulecia. Widział jego zdjęcia, na większości których patrzył na nas za kultowych okularów, tzw. lennonek. Każdy też słyszał o jego wielkiej miłości, Yoko Ono, która dzięki niemu również stała się żywą legendą. Jednak ilu z nas czytało jego listy, wiersze, widziało prywatne zdjęcia? Niewielu, ale może się to zmienić dzięki obszernej pozycji „John Lennon. Listy” w opracowaniu Huntera Davisa wydanej w zeszłym roku.

    Świetnie wydany zbiór zawiera  niemalże trzysta listów, pocztówek, notek i rysunków, opublikowanych po raz pierwszy za zgodą Yoko Ono. Wszystkie te rzeczy, pisane zazwyczaj odręcznie bądź na starym Imperialu, maszynie do pisania, sprawiają, że wkraczamy w intymny, dotąd niedostępny i pilnie strzeżony świat Lennona. Każdy z dwudziestu trzech rozdziałów poprzedzony jest krótką charakterystyką poświęconą innemu okresowi życia Beatlesa. Jesteśmy z nim od wczesnych lat młodości, a przewracając kolejne karty,  zbliżamy się do tragicznej daty 8 grudnia 1980 roku, dnia jego śmierci, w którym umarł niemalże na ustach z magicznymi słowami: "Wciąż wierzę w miłość, w pokój, w pozytywne myślenie".

    Książka, mimo swojej objętości, jest lekturą przyjemną, ciekawą i, jakkolwiek by to nie brzmiało, pouczającą. Dla fanów Johna Lennona może stać się współczesną popkulturową Biblią, wszak Beatlesi byli popularniejsi od Jezusa. 

 John Lennon. Listy, oprac. Hunter Davies, przeł. Tomasz Wilusz, Prószyński i S-ka, Warszawa 2012.