Krótka recenzja krótkiej książki

Kiedy widzicie kobietę i mężczyznę w urzędzie stanu cywilnego, zastanówcie się, które z nich stanie się mordercą.

     Małymi zbrodniami małżeńskim wróciłam po latach do twórczości Erica-Emmanuela Schmitta, w którym kiedyś zaczytywałam się nieustannie. Urzeka mnie jego wrażliwość, wrodzona umiejętność opisywania prostymi słowami trudnych relacji międzyludzkich, sytuacji i historii, których wielu z nas nie potrafiłoby opowiedzieć.

     Małe zbrodnie małżeńskie to historia małżeństwa z piętnastoletnim stażem, które pogrzebało łączące ich uczucie wiele lat temu. Jedno z nich postanawia zabić, lecz próba zabójstwa jest dość niefortunna. Czy amnezja, która dotknęła jedno z małżonków, jest nową szansą? A może możliwością ucieczki bez wytłumaczenia? Rozmowa tocząca się między małżeństwem na niespełna stu stronach dotyczy problemów, które każda para napotyka na swojej drodze – zazdrość, znudzenie, przywiązanie, obarczenie winą. Małżeństwo zmaga się z rzeczywistością nie odpowiadającą im marzeniom i wyobrażeniom. Czy morderstwo, choćby tylko jego próba, jest w stanie to zmienić?

     Historia Lisy i Gillesa bawi i wzrusza, każdy, kto zmagał się ze związkowymi turbulencjami odnajdzie w tej krótkiej powieści (choć skonstruowanej jako dramat) część siebie (banał, wiem). Ale czy w Waszej głowie nigdy nie pojawiła się myśl „zaraz go/ją zabiję”?