Święto Kozła, czyli rządy generalissimusa

     Nikt nie potrafi tak pisać o politycznych zawiłościach jak Mario Vargas Llosa. Peruwiański noblista opowiada o intrygach, mechanizmach władzy, rządzących i upadłych politykach z ogromną wnikliwością i dokładnością. Czytelnikowi towarzyszy przekonanie, że Vargas Llosa był wewnątrz jądra ciemności, uczestniczył we wszystkich wydarzeniach o których mówi. Nie inaczej rzecz ma się w przypadku Święta Kozła, monumentalnej powieści w której przeplatają się losy dyktatora Dominikany, jego zwolenników i przeciwników, a także Uranii Cabral, która po trzydziestu latach postanowiła skonfrontować się ze wspomnieniami.

     Rafael Leónidas Trujillo Molina sprawował dyktatorskie rządy przez 30 lat, a jego reżim miał charakter policyjno-wojskowy. Bezwzględnie mu poddani wykonywali najokrutniejsze rozkazy – nie wahali się przed zabiciem sióstr Mirabal działających w opozycji, zamordowaniem 20 tysięcy czarnoskórych haitańskich robotników czy likwidowaniem każdego, kto stanął na drodze generalissimusa. Wśród zastraszonego społeczeństwa znalazło się kilku nieustraszonych, którzy zaplanowali zamach na Kozła. 30 maja 1961 roku Trujillo został zamordowany. I choć wydawać by się mogło, że zabójstwo dyktatora przyniesie kres tej krwawej epoce w historii Dominikany, w rzeczywistości rządy Szefa odcisnęły trwałe piętno na jej mieszkańcach.

     Urania Cabral, córka jednego z wysoko postawionych urzędników w rządzie Trujillo, w wieku 14 lat opuściła Dominikanę. Po 30 latach wróciła, by rozliczyć się z przeszłością, która wpłynęła na jej dorosłe życie. Wspomnieniami przenosi się do czasów, gdy jej ojciec popadł w niełaskę dyktatora i był tylko jeden sposób na odkupienie win. Plan mógł się powieść pod jednym warunkiem – udział w nim weźmie Urania. Uknuta w porozumieniu z ojcem intryga ukształtowała jej  przyszłość.  

     Święto kozła to polifoniczna opowieść o najmroczniejszej stronie polityki. Vargas Llosa prawdziwą historię opowiedział powieściowym językiem tworząc dzieło ostre, krytyczne, odważne i błyskotliwe. Umiejętność prowadzenia narracji z różnych perspektyw, łatwość poruszania się wśród gąszcza faktów i nazwisk, nadaje powieści wielowymiarowości i po raz kolejny potwierdza rangę pisarza.