Ballada o drobnym karciarzu

     Gdy życie toczy się nocą, gdy o wartości człowieka świadczy grubość portfela bądź wypchane pieniędzmi torby Adidasa, gdy przegrana uszczęśliwia tak samo jak wygrana, gdy zajmuje się apartamenty na coraz wyższych piętrach, muszą za tym stać karty.

    Ballada o drobnym karciarzu Lawrence’a Osborne’a to opowieść o przypadku, szczęściu, uzależnieniu, pochopności i wierze w traf. To historia Lorda Doyle’a – hazardzisty, oszusta z bogatą przeszłością i z marnymi widokami na przyszłość, dla którego liczy się tylko gra i towarzyszące jej emocje. Nie istotna jest wygrana, lecz spływający po karku zimny pot i wstrzymywany oddech. Pewnego wieczoru Doyle spotyka w kasynie Dao Ming, młodą call girl, inną niż wszystkie. Czy ta znajomość to szansa na odkupienie win ich obojga?

     Lawrence Osborne stworzył płynną opowieść o uzależnieniu, sile i słabości człowieka, przeznaczeniu i przypadku. Nie daje odpowiedzi na wiele postawionych pytań. Co ma większy wpływ na nasz los – my sami czy traf? Czy w płynnej rzeczywistości pełnej migoczących świateł, gdzie zatarta jest granica między jawą a snem można mieć jakikolwiek trwały punkt odniesienia?

    Osborne’a wielu chętnie nazywa „współczesnym Dostojewskim”, a jego powieści porównuje z dziełami Rosjanina. I choć ciężko jest mi się z tym zgodzić, nie można odmówić jego prozie dojmującego, wręcz przytłaczającego klimatu, a samemu pisarzowi umiejętności wciągnięcia czytelnika w świat, który wykreował. Ballada o drobnym karciarzu to powieść, która zadziwia.