Każdy z nas, nawet ten, kto nigdy nie był w
Londynie, ma skojarzenia z tym miastem. Big Ben, Tower Bridge, Pałac
Buckingham, Tate Modern czy czerwone budki telefoniczne. Mamy wrażenie, że te
budynki i miejsca były tam od zawsze i nie zdajemy sobie sprawy, że większość
obecnych symboli Londynu powstało w czasach Sherlocka Holmesa.
![]() |
| Źródło: Internet |
Przełom XIX i XX wieku to najbardziej prężny okres w
historii tego brytyjskiego miasta. To czas postępu, innowacji, zmian w
gospodarce i przemyśle. To właśnie wtedy uruchomiono pierwszą całkowicie
podziemną linię metra, otworzono pierwszy ze sklepów Selrifdges, które
współcześnie są symbolem luksusu, podobnie jak dom towarowy Harrods. Dbano o
rozwój nauk, zarówno ścisłych, jak i humanistycznych, a do Royal Institution,
stowarzyszenia naukowo-edukacyjnego mającego na celu rozpowszechnianie wiedzy
na temat wynalazków i eksperymentów naukowych, przyjeżdżali naukowcy z całego
świata, chociażby Maria Curie-Skłodowska z mężem.
Kres XIX i początek XX wieku to także czas rozkwitu
kinematografii, teatru, malarstwa i literatury. Przełom stuleci przyniósł
widzom, dzięki zmodyfikowanej kamerze filmowej i kinetoskopowi, pierwszy „teatr
ruchomych obrazków”, teatr rewiowy, kluby dżentelmenów, Royal Aquarium. To
wtedy w wyobraźni Arthura Conan Doyle’a narodził się najsłynniejszy detektyw
świata, Sherlock Holmes, a Robert L. Stevenson powołał do życia Doktora Jekylla
i Mr Hyde’a. W teatrze triumf święcili Henry Irving, Ellen Terry i Helena
Modrzejewska, która znana była z ról w szekspirowskich sztukach. Swoimi pracami
zachwycał William Morris, projektant,
rysownik, malarz, który wierzył, że wkrótce nastanie złoty wiek dla
artystów.
Jednak przełom wieków to nie tylko zmiany w
przemyśle i sztuce. To także zmiany w myśleniu, obyczajowości i mentalności. W
1897 roku w stolicy brytyjskiego imperium powstała Unia na Rzecz Praw
Wyborczych dla Kobiet (National Union of Women’s Suffrage Societies), która miała
zwrócić uwagę społeczeństwa, zwłaszcza męskiej części, na sprawę kobiecą. Sufrażystki
coraz częściej i głośniej domagały się praw. Dotychczas kobiety miały możliwość
pracowania jako służące albo… prostytutki. Coraz więcej z nich nie zgadzało się
na taki układ i brało los w swoje ręce, jak choćby Elizabeth Garrett Anderson,
która została pierwszą lekarką w Wielkiej Brytanii, założyła szkołę medyczną
dla kobiet i dokonała rzeczy na tamte czasy niemożliwe – w 1908 roku została burmistrzem Aldeburgh.
To zaledwie garść informacji i ciekawostek, które w
swojej książce zawarła Krystyna Kaplan. Londyn
w czasach Sherlocka Holmesa to przepięknie wydany album, którego treść
uzupełniają liczne fotografie, grafiki, reprodukcje i ilustracje. I jak do tej
pory Londyn nie był na mojej podróżniczej mapie, tak teraz myślę o nim zupełnie
poważnie.


Brak komentarzy:
Prześlij komentarz