Na skraju załamania

    Mimo ostrzeżenia męża, Cass wraca z wieczornego spotkania krótszą drogą. Jest ciemno, rozpętała się burza, deszcz pada tak mocno, że ledwo widać drogę. Nagle na poboczu Cass dostrzega samochód i siedzącą w nim kobietę. Zatrzymuje się na kilka minut, ale nie wysiada ze swojego auta i rusza w stronę domu. Na drugi dzień dowiaduje się, że na tej samej drodze znaleziono martwą kobietę.

     Poczucie winy, które nasila się z każdym dniem, zaburza równowagę Cass. Jej myśli nieustannie krążą wokół morderstwa, zwłaszcza, gdy ujawniona zostaje tożsamość ofiary. Zaczynają się głuche telefony, a wokół niej dziać dziwne rzeczy – okno, choć zamykała, jest otwarte, kubek zamiast w zmywarce stoi na szafce, dostawca przywiózł wózek dziecięcy, mimo że go nie zamawiała. Cass traci poczucie bezpieczeństwa, popada w coraz większą paranoję, jest przekonana, że tuż za rogiem czyha na nią morderca. I nawet nie podejrzewa, jak bardzo się myli.

     B.A. Paris w swojej najnowszej książce Na skraju załamania pokazuje, jakie pułapki może na nas zastawić nasz własny umysł i to, jak niczego nieświadomi stajemy się ofiarami perfidnej manipulacji. Jak na thriller psychologiczny przystało, książka trzyma w napięciu, czyta się ją jednym tchem, choć podejrzenia co do sprawcy całego zamieszania miałam w okolicach pięćdziesiątej strony. Nie zniechęciło mnie to do dalszej lektury i całe szczęście, bo zakończenie i tak trochę mnie zaskoczyło. Nie będę się rozpisywać, bo przyznam, że pilnowanie się podczas pisania recenzji o kryminałach/thrillerach, żeby nie zdradzić za wiele, to jakaś męka, dlatego po prostu sięgnijcie po Na skraju załamania, nie powinniście być rozczarowani.