The Body in the Library

     Nie ma chyba na całym świecie osoby, która nie słyszała o Agathcie Christie. Niekwestionowana królowa kryminałów, pozostawiła po sobie ponad 90 powieści, wiele opowiadań, sztuk teatralnych oraz, wydanych pod pseudonimem Mary Westmacott, kilka powieści obyczajowych. Stworzyła dwoje detektywów, którzy rozwiązywali każdą, nawet najtrudniejszą zagadkę kryminalną – Herkulesa Poirota oraz pannę Jane Marple.

     Panna Marple pojawia się między innymi w powieści The Body in the Library z 1942 roku, przetłumaczonej w Polsce jako Noc w bibliotece (nie pojmę dlaczego). Mamy tu wszystko to, czego potrzebuje dobra powieść kryminalna – trupa młodej dziewczyny, zamknięte pomieszczenie, kilkoro podejrzanych z których żaden nie jest zabójcą, zwrot akcji, gdy pojawia się kolejny trup, wielkie pieniądze i perypetie rodzinne. Działania policji nie są wystarczające, choć ich nieudolność w tym przypadku jest w granicach normy. Pojawia się więc ona – Jane Marple. Z pozoru stara panna, wścibska, która wie wszystko o wszystkich, potrafi przywołać najdawniejsze wydarzenia, które wydarzyły się na wsi i poprzez analogię do nich, poszukuje rozwiązań zagadki. Zdolność nawiązywania kontaktów z innymi pod przebraniem starszej pani, ułatwia jej docieranie do istotnych faktów, często decydujących o rozwiązaniu sprawy.

        Powieści Agathy Christie czyta się z łatwością, co może potwierdzić każdy. Mimowolnie angażują one czytelnika w rozwiązanie sprawy, skłaniają do dedukcji, zmuszają do kojarzenia faktów. Klasyka gatunku.