Każdy z nas ma skłonności do oceniania, osądzania,
potępiania, często bez zastanowienia. Bez względu na motywację czynu bądź
zachowania, zarzekamy się, że my na pewno postąpilibyśmy inaczej. Jednak stare
porzekadło mówi, że w życiu nie można być niczego pewnym. Nie wiemy, jakich
ludzi spotkamy na swojej drodze ani w jak beznadziejnych sytuacjach się
znajdziemy.
Grzech jest
kobietą to zbiór, który powstał
z inicjatywy Ewy Wołkanowskiej-Kołodziej, reportażystki współpracującej między
innymi z Gazetą Wyborczą. Autorka
zaprosiła do współpracy dwunastu mężczyzn i zadała im pytanie: „Dlaczego
najczęstszą winą kobiet jest to, że nie są takie, jakie powinny być?”. Tak oto
powstał zbiór historii o kobietach nieidealnych, grzesznych, potępionych. Czy zawsze winnych?
Teresa i Maria postanowiły, że opiekę nad ich
schorowanymi matkami powierzą doświadczonym pracownikom domów spokojnej
starości. Próbowały ulżyć im w cierpieniu, zrezygnowały z pracy, życia
osobistego, nie spały całymi nocami. Gdy zabrakło im sił i cierpliwości, zrobiły
to, co uważały za słuszne. Jednak nie w opinii innych. „Jak można coś takiego
zrobić własnej matce?”, „wyrodna córka”, „postąpiła nieludzko” – to tylko kilka
zarzutów kierowanych w ich stronę. Podczas spowiedzi, ksiądz powiedział Teresie,
że tylko wyrzuty sumienia świadczą o tym, że jest człowiekiem. „Boli panią, ale
niewystarczająco”.
Rachela Jabłonka była piękną Żydówką, która przetrwała
wojnę dzięki Tadeuszowi Mroczkowi. Ukrywał ją, dbał o nią, a także obdarzył
miłością. Jednak piękna Rachela oprócz wdzięczności nie czuła nic więcej do
swojego wybawiciela. Wiedziała, że to nie wystarczy, aby wstąpić w związek
małżeński. Pewnego dnia Rachela wraz z Tadeuszem Mroczkiem wyjechała ze wsi, ale wróciło tylko jedno z
nich.
To zaledwie dwie z dwunastu historii, których bohaterkami
są kobiety nieidealne. Historie z pozoru różne, ale mające ze sobą wiele wspólnego.
Wszystkie te kobiety spotkały się z potępieniem, społecznym linczem, niezrozumieniem.
Czy słusznie? Każdy z nas oceni i osądzi to na swój sposób, taka nasza przypadłość.

4 komentarze:
Chętnie bym te książkę przeczytał, zwłaszcza, że na pytanie odpowiadali mężczyźni.Poniekąd mogę się domyślić odpowiedzi ale to nie to samo, co przeczytać. Interesująca książka :)
Proponuję zapoznać się również z "Odwaga jest kobietą". Zachęcam do udziału w konkursie!
http://artlifi.blogspot.com/2014/04/konkurs-odwaga-jest-kobieta.html
ee nie podoba mi się. po pierwsze nie ma ludzi idealnych. poza tym nie widzę nic złego w tym, że starymi rodzicami opiekują się profesjonalne ośrodki. raczej powinniśmy dążyć do upowszechniania tego modelu niż potępiania go. nie lubię takich książek, zbiorków historii-tragedii. nie widzę celu ich powstawania.
Cóż, ja tylko w skrócie przedstawiłam historię tych dwóch kobiet, nie poddałam ich ocenie, jedynie przytoczyłam opinie, które znalazły się w reportażu. I nie postrzegam tej książki jako zbioru tragedii, nie czytam jej po to, żeby się zasmucić i pogrążyć, ale po to, żeby zrozumieć. Fakt, ta książka jest może mniej spójna niż "Odwaga jest kobietą", ale cały cykl jest wart uwagi, przynajmniej w moim odczuciu.
Prześlij komentarz