Gotowe na
wszystko to serial, który zawładnął
mną całkowicie. Kilkakrotnie oglądałam wszystkie sezony, za każdym razem tak
samo (a czasami nawet bardziej) go przeżywając. Utożsamiałam się częściowo z
każdą z bohaterek, ich problemami, rozterkami, razem z nimi płakałam i śmiałam się
i marzyłam o tym, żeby zamieszkać na Wisteria Lane.
Perypetie zdesperowanych gospodyń domowych zdobyły
rzesze fanek na całym świecie, poruszyły miliony kobiet, a sam serial w latach
emisji (2004-2012) pobił rekordy oglądalności. Źródeł sukcesu serialu jest
wiele – świetny scenariusz, kompilacja wielu gatunków, genialnie napisane
dialogi, ale przede wszystkim obsada – Marcia Cross, Eva Longoria, Teri
Hatcher, Felicity Huffman i Nicollette Sheridan.
Pierwszą z bohaterek jest Bree Van de Kamp (w tej
roli Marcia Cross), rudowłosa dama w perłach o posągowej urodzie. Jest perfekcjonistką,
idealną panią domu. Jest także mistrzynią stwarzania pozorów, dzięki matce
nauczyła się przybierać tzw. emocjonalną maskę, nie przyznaje się do swoich
uczuć przed bliskimi, rzadko pozwala sobie na chwile słabości, jeśli już, to
tylko w samotności przy kieliszku wina. Stara się być doskonała we wszystkim,
jednak nie zawsze jej się to udaje. Miejscem, w którym czuje się całkowicie
pewnie i swobodnie, jest kuchnia. Uważa, że tylko zdolności kulinarne są w niej
wyjątkowe. To one sprawiły, że z czasem z kobiety gotującej tylko dla
najbliższych, stała się docenianym szefem kuchni, właścicielką firmy
cateringowej, autorką licznych książek kucharskich, które przyniosły jej
uznanie, stały się źródłem zawodowego sukcesu i osobistego spełnienia. Pasmem
porażek były za to jej relacje z mężczyznami. Pierwszy mąż zdradzał ją z
prostytutką, zmarł na skutek działań szaleńczo zakochanego w Bree farmaceuty.
Drugi mąż trafił do więzienia, tymczasowy kochanek okazał się bezdusznym samcem
alfa, młodszy o siedemnaście lat malarz pokojowy musiał opuścić ją, aby zadbać
o relacje z synem. W między czasie serce i łóżko Bree zajmowane były przez
wielu mężczyzn. Rudowłosa piękność doświadczyła także trudów macierzyństwa. Choć
kochała swoje dzieci miłością bezgraniczną, dla ich dobra często musiała podjąć
radykalne kroki i zastosować brutalne rozwiązania, co nie spotkało się ze
zrozumieniem z ich strony. Relacja z dziećmi była ciągłą walką, w której
niewielką przewagę ostatecznie osiągnęła Bree. Może po części dzięki temu, że
jak nikt inny znała się na broni.
Kolejną
gotową na wszystko bohaterką jest Susan Mayer (Teri Hatcher), typ roztargnionej
romantyczki, która dla ukochanego mężczyzny jest w stanie zrobić wszystko,
podobnie jak dla dwójki swoich dzieci, choć nie jest typem idealnej żony i
matki. Nie potrafi gotować, a przygotowane przez nią potrawy łatwo można
zidentyfikować po unoszącym się zapachu spalenizny, ma niewytłumaczalną
zdolność sprowadzania na siebie i swoich bliskich kłopotów, często zmuszona
jest liczyć na pomoc innych, bo przez cały czas uczy się samodzielności i
odpowiedzialności. Swoje roztargnienie i wady, a raczej brak pewnych
umiejętności, niweluje poczuciem humoru, łatwością w nawiązywaniu kontaktów i
dobrym sercem.
Jej
przeciwieństwem jest Lynette Scavo (Felicity Huffman) – silna, zdecydowana
kobieta, która o swoją rodzinę walczy niczym drapieżna i bezlitosna
lwica, a w pracy jest rekinem biznesu. Życie bardzo ją doświadczyło – w
dzieciństwie zmagała się z przemocą domową i alkoholizmem matki, sama została
mamą pięciorga dzieci, mimo że nigdy tego nie planowała, przeżyła stratę
jednego dziecka, pokonała chorobę nowotworową. Jednak po każdym upadku podnosiła
się jeszcze silniejsza, zdecydowana dalej walczyć. Lynette ma określone cele i
priorytety, których kurczowo się trzyma. Nie boi się stawiać na swoim, gdy jest
przekonana o słuszności swoich poglądów, zdoła je wpoić wszystkim wokół.
Gabrielle Solis (w tej roli
przepiękna Eva Longoria) to kobieta której z reguły się nie lubi. Piękna,
zadbana, z idealną sylwetką. Ma bogatego męża, piękny dom, luksusowe samochody,
ubrania światowej sławy projektantów, najdroższą biżuterię, wszyscy mężczyźni
za nią szaleją. Zawód modelki nauczył ją cynizmu, sprytu, przebiegłości. Jednak
prawdziwe oblicze Gabrielle znają jej najbliżsi. Miała trudne dzieciństwo,
urodziła się w Meksyku, gdzie dorastała w biedzie. Ojciec zmarł, gdy miała zaledwie
pięć lat. Jego miejsce zastąpił inny mężczyzna, który molestował dziewczynkę. W
wieku piętnastu lat Gabrielle uciekła z domu i obiecała sobie, że nigdy tam nie
wróci. Jej życie to sinusoida, porażki przeplatają się z sukcesami, dzięki
czemu jest w stanie dostosować się do każdych warunków, choć nie zawsze łatwo
jej to przychodzi. Życie nauczyło ją, że zawsze najpierw musi zadbać o siebie,
bo nikt inny za nią tego nie zrobi.
Ostatnią gotową na wszystko sąsiadką
jest Edie Britt (Nicollette Sheridan), ucieleśnienie marzeń i fantazji
mężczyzn, koszmar wszystkich zamężnych, i nie tylko, kobiet. Edie to przykład kobiety
niezależnej, wyzwolonej o wysokiej samoocenie i przekonanej o swojej wartości.
Edie uwielbia mężczyzn, a oni uwielbiają ją. Na swoim koncie ma liczne
rozmaite, wręcz legendarne, podboje do których chętnie się przyznaje. Oprócz tego
jest wścibska, lubi wtrącać się w nie swoje sprawy, plotkowanie to jej żywioł.
Długo musiała starać się o zyskanie sympatii pozostałych sąsiadek z Wisteria
Lane, udało jej się to, gdy zdjęła maskę silnej kobiety i ujawniła swoją
wrażliwą duszę.
Te kobiety, choć tak różne,
połączyła szczególna przyjaźń, wspólne sekrety, tajemnice, a nawet zbrodnie.
Stawały za sobą murem, broniły się wzajemnie, kiedy tylko któraś z nich tego
potrzebowała. Były ze sobą w najważniejszych momentach życia, wspierały się w trudnych
chwilach. Kobietom oglądającym serial z łatwością przychodziło utożsamianie się
z bohaterkami, ponieważ przeżywały takie same frustracje i problemy jak one. Serial
poruszał tematy tabu, dotykał najwrażliwszych spraw, pomagając tym samym wielu
oglądającym. Choć serial zakwalifikowano jako komedię, wydaje mi się to dużym,
nieuzasadnionym wręcz, uproszczeniem. Gotowe
na wszystko to kompilacja komedii, dramatu obyczajowego, opery mydlanej z
obecnymi elementami serialu kryminalnego, wszak głównym wątkiem każdego z ośmiu
sezonów była tajemnica, która zostawała rozwiązana dopiero w ostatnim odcinku.
I mimo że emisja serialu skończyła się przeszło dwa lata temu, wciąż jest on
jednym z najchętniej oglądanych wśród kobiet. Wystarczy zajrzeć na dowolne forum
poświęcone Gotowym na wszystko, aby
się o tym przekonać. Dlaczego tak się dzieje? Może dlatego, że coraz więcej
kobiet, podobnie jak bohaterki serialu, jest gotowych na wszystko.
Gdy po raz
kolejny skończyłam oglądać wszystkie sezony serialu, postanowiłam poszukać na
jego temat książek. W ten oto sposób trafiłam na zbiór esejów Gotowe na wszystko. Witamy na Wisteria Lane,
który, miałam nadzieję, odkryje przede mną nieznane dotąd tajemnice, smaczki i
szczegóły zza kulis. Niestety, rozczarowanie przyszło szybciej niż się
spodziewałam. Eseje powstały w trakcie drugiego sezonu, co nie pozwoliło spojrzeć
całościowo na serial i kreacje bohaterów. Spodziewałam się również więcej
głosów aktorów, a dostałam nic nie wnoszący bełkot, mając wrażenie, że autorki
poszczególnych tekstów nie miały na nie pomysłów. Cóż pozostaje mi powiedzieć –
pewne rzeczy lepiej się ogląda, niż o nich czyta. No chyba, że kiedyś napiszę
własną książkę o desperatkach. Wtedy będziecie musieli się z nią zapoznać :)
Wszystkie zdjęcia pochodzą z Internetu.








Brak komentarzy:
Prześlij komentarz