Bukareszt - piękno smutku

     Są kraje o których się marzy, pragnie je zobaczyć, są zaznaczone czerwonym kółkiem na mapie planów i marzeń. Mamy o nich pewne wyobrażenia, których nikt nam nie odbierze. Pragniemy poznać ich kulturę, tradycję, kuchnię i zapachy. Są też takie kraje o których nie myślimy, a jeśli już, to stereotypowo. Nie chcemy ich poznać, bo nie mamy wobec nich żadnych oczekiwań. Dla mnie jednym z takich państw jest Rumunia i jestem przekonana, że wielu z Was ma o niej podobne wyobrażenia jak ja, choć ciężko się do nich przyznać. Szczęśliwie reportaż Małgorzaty Rejmer Bukareszt. Kurz i krew je zweryfikował.

     Bukareszt opowiedziany przez Rejmer nabiera nowego znaczenia. Utrzymany jest w kolorach szarości, które zastąpiły niegdyś jasną biel. Jest miastem eklektycznym, patchworkowym, stworzonym przez gwałtowaną historię i naturę. Łączącym turecką tradycję z zachodnim zachwytem. Jest ruiną otuloną tandetnym złotem i krzykliwymi neonami. To wielkomiejskość i przaśność. To miasto, którego piękna trzeba doszukiwać się w ulicznych zakamarkach, w szczelinach spowodowanych trzęsieniami, domach starszych mieszkańców, gdzie nie czuć upływu czasu.

     Reportaż Rejmer to fascynująca i jednocześnie przerażająca wyprawa w przeszłość, gdy Nicolae Ceaușescu sprawował dyktatorskie rządy. To jeden z tych umysłów, których boi się ludzkość. Wprowadził dekret, który zakazywał antykoncepcji i aborcji, co zmuszało kobiety do radykalnych rozwiązań. Dzieci z dekretu są naznaczone pewnym fatum i niefortunną historią. Ceaușescu pragnął w każdy możliwy sposób podkreślić swoją potęgę. Odzwierciedleniem tego jest Dom Ludu, którego wybudowanie wymagało eksmisji 40 tysięcy ludzi i śmierci robotników, których liczby nikt nie jest w stanie podać.  Najgorsze jest to, że każda wydaje się prawdopodobna.

Źródło: http://bukareszt.lovetotravel.pl/dom_ludu_-_casa_poporului

     Bukareszt. Kurz i krew to nie tylko historia, to teraźniejszość tkwiąca w przeszłości i nieśmiało wypatrująca przyszłości. To opis rumuńskiej mentalności, obyczajów, wierzeń w przesądy, a zwłaszcza w klątwy i uroki, które tworzą wiarygodny obraz społeczeństwa Bukaresztu. Przygnębiający, ale w swoim smutku piękny i przejmujący.