"Być kobietą, być kobietą - marzę ciągle będąc dzieckiem"

     Pamiętam z dzieciństwa zabawy w dom. Każdy wynosił na dwór to, co uznał za potrzebne – koce, lalki, plastikowe garnki, a wszystko po to, aby zabawa w dom jak najbardziej przypominała, wiadomo, prawdziwe życie, a nie zabawę. Każda dziewczynka marzyła o tym, żeby być panią domu, matką. Żeby być dorosłą. Potem zabawę w dom zastąpiły książki dla nastolatek, które traktowały o młodzieńczych sprawach i problemach. Wtedy istotnych, dziś śmiesznych, ale wciąż pragnęłyśmy być dorosłe, miałyśmy wszystko dokładnie zaplanowane. A teraz, gdy już jesteśmy dorosłe, nie musimy bawić się w dom.

     Alice Munro sprawiła, że wróciłam pamięcią do tamtych lat. Dziewczęta i kobiety to jedyna w dorobku autorki powieść, której rozdziały można traktować jako opowiadania. Na ich kartach przyglądamy się Del Jordan, dziewczynie, która pragnie być kobietą. Mądra, oczytana, ciekawa świata, podążą wybraną przez siebie drogą. Dla zasady oprotestowuje wszystkie rady matki, powiernicą jej sekretów jest Naomi, wieloletnia przyjaciółka, a dwie szalone ciotki są źródłem i skarbnicą miejscowych plotek. Del najbardziej intrygują relacje damsko-męskie, których różne warianty "przerabia" w swoich myślach. Z potajemnych lektur i opowieści matki Naomi poznaje tajemnice alkowy. Przeżywa fascynacje i zauroczenia właściwe dla jej wieku, aż pod koniec szkoły poznaje Garneta, swoją pierwszą prawdziwą miłość.

     Dziewczęta i kobiety to historie kobiet, wyznających różne wartości, kierujących się w życiu rozumem bądź uczuciem, kobiet niezależnych i określających się przez fakt bycia w związku, kobiet dzielących się swoimi marzeniami i sekretami i kobiet staranie przechowujących swoje tajemnice. Munro na niespełna czterystu stronach we właściwej sobie stylistyce i w subtelny sposób przekracza kolejny etapy dojrzewania, ukazuje przemianę Del z dziewczyny w kobietę. Niestety, przyznaję to ze smutkiem, subtelność czasami zakrawała o nudę. Z dotychczas przeczytanych książek kanadyjskiego Czechowa, ta najmniej przypadła mi do gustu, choć sprawiła, że wróciłam myślami do czasów nastoletnich i pierwszych zauroczeń.