Podsumowanie tegorocznych wpisów na blogu zaczęłam od
przejrzenia listy postów i z wielkim zdziwieniem uświadomiłam sobie, że ten rok
upłynął pod znakiem biografii, zbiorów reportaży i wspomnień. Powieści w tym
roku było niewiele, a i tak większość z nich należała do nikogo innego jak
Mario Vargasa Llosy (kolejne zaskoczenie!)
– Dyskretny bohater to bezdyskusyjnie moja powieść roku. Jeśli chodzi o lekturę krótszych form, to dominowała tu twórczość Alice Munro, której opowiadania, tak proste i codzienne, zachwycają niedopowiedzeniami. Poniżej dwie "piątki" książek, które zachwycają i tych, które skutecznie odbierają przyjemność czytania.
Oto moja lista pięciu książek, które Wam polecam
szczególnie mocno:
- Trylogia PWN-u: Odwaga jest kobietą, Grzech jest kobietą, Walka jest kobietą.
- Wojna nie ma w sobie nic z kobiety Swietłana Aleksijewicz
- Bukareszt. Kurz i krew Małgorzata Rejmer
- Wyznaję Jaume Cabré
- Ciemno, prawie noc Joanna Bator
A to lista pięciu książek, które zawodzą już na pierwszej
stronie:
- Złapać króliczka J.M.R Michalski
- Powrót Izabela Sowa
- Gotowe na wszystko. Witamy na Wisteria Lane
- Donikąd Konrad Czerski
- Jedwabnik Robert Galbraith
Nie zawodzi natomiast Wydawnictwo Naukowe PWN,
któremu w tym miejscu chcę podziękować za nawiązaną w tym roku fantastyczną
współpracę i liczę na jej kontynuację w roku następnym. A Wam wszystkim życzę samych dobrych lektur i odwagi, byście odkładali te, które Waszym zdaniem po pierwszych stronach nie zasługują na poświęcanie im czasu. Nawet jeśli to "arcydzieła" za którymi stoi "geniusz autora".
3 komentarze:
O rety, a mi się "Donikąd" tak bardzo podobało! :)
Gratuluję udanego blogowania - mam nadzieję, że w nadchodzącym roku będę miał okazję czytać równie interesujące wpisy :)
Ja Llosę odkryłem jakiś czas temu, niedługo przed przyznaniem mu literackiego Nobla, ale ostatnio mocno zaniedbałem tego pana. Chyba będę musiał rozejrzeć się za "Dyskretnym bohaterem", tym bardziej, że tak wysoko go oceniłaś :)
Najlepszego w Nowym Roku!
Ula, ja miałam ogromny problem z tym, że "Donikąd" reklamowano jako powieść egzystencjalną. W moim odczuciu ten gatunek umarł wraz ze śmiercią Sartre'a.
Ambrose - Vargasa Llosę odkryłam jakiś czas temu, ale dopiero niedawno zakochałam się w jego prozie. Wcześniej chyba jej po prostu nie rozumiałam :) Teraz jestem ekstremalnie subiektywna w ocenie jego dzieł, żadnej krytyki nie przyjmuję :)
Prześlij komentarz