Relax, take it easy

     Relaks – słowo klucz ostatnich lat. Powinniśmy być zrelaksowani, wypoczęci, mieć pasję, najlepiej nietuzinkową. Czytanie książek czy chodzenie do kina jest  passé. Teraz liczą się tylko skoki na bungee, podróże autostopem i górskie wspinaczki. Człowiek zrelaksowany to człowiek szczęśliwy. A człowiek musi być szczęśliwy, żeby wpisać się w krajobraz. Jednak pogoń za szczęściem, błogim spokojem i spełnieniem może być drogą do… zguby. Tak było w przypadku Juliusza Strachoty, autora, i Juliana Seratowicza, bohatera „Relaksu amerykańskiego”.

     I choć autor w wywiadach podkreśla, że jego historię należy oddzielić od historii bohatera, dla czytelnika, przynajmniej dla mnie, wydaje się to niemożliwe. Opowieść Juliana Seratowicza przyjmuję jako fragment biografii Juliusza Strachoty. Opowieść o uzależnieniu, o byciu ćpunem, potrzebie relaksu, zagranicznych wycieczkach po różowe tabletki i lekarzach, którzy bez skrupułów je wypisują. To historia niepamięci zakrytej wstydem i kłamstwami, rozliczenie z przeszłością.

     „Relaks amerykański” to kolejny przykład „literatury uzależnienia”. Tym razem niechlubny prym wiodą leki – łatwo dostępne, popularne, kolorowe. Na linii pacjent – lekarz uzależnienie od leków to tajemnica poliszynela. Wszyscy wiedzą, mało kto mówi, próbę pomocy podejmuje jeden na tysiąc. Żeby przetrwać, trzeba umrzeć, czasami raz nie wystarczy. 

7 marca na Scenie Margines olsztyńskiego Teatru im. Stefana Jaracza o godzinie 18:00 odbędzie się czytanie performatywne „Relaksu amerykańskiego” oraz spotkanie z autorem.