Ulica Nadbrzeżna

     Choć jest laureatem literackiej Nagrody Nobla, uznaje się go za jednego z najlepszych amerykańskich pisarzy, a część jego powieści weszła do kanonu, jeszcze do niedawna nie byłam w stanie o nim nic powiedzieć. John Steinbeck, autor Grona gniewu, Myszy i ludzi oraz Na wschód od Edenu, był dla mnie autorem enigmatycznym, znanym jedynie ze słyszenia, nie wzbudzającym mojej ciekawości. Stojąca na półce niewiadomego pochodzenia Ulica Nadbrzeżna przypomniała o sobie podczas przeprowadzki na inny regał.

     Ulica Nadbrzeżna to najuboższa dzielnica Monterey, kalifornijskiego miasteczka portowego. Znajduje się na niej sklep Lee Chonga w którym o każdej porze roku można kupić wszystko, a walutą mogą być również żaby. Jest Restauracja Pod Niedźwiedzią Flagą w której mieści się dom publiczny założony przez Dorę. Jest także Zachodnie Laboratorium Biologiczne, którego właścicielem i dyrektorem jest Doktor, a w Pałacyku mieszka Mack z chłopakami. To tylko kilkoro bohaterów, którzy pozornie nie mają ze sobą za wiele wspólnego, jednak ich losy wzajemnie się przenikają. Fabuła Ulicy Nadbrzeżnej nie jest istotna, służy wyłącznie temu, by przedstawić bohaterów i oddać senną, spowitą szarością atmosferę Monterey.

     Owa atmosfera, brak językowego polotu i edytorskie błędy sprawiły, że była to lektura nużąca. Czytając recenzje innych czytelników byłam szczerze zaskoczona, że wielu ta książka rozbawiła. Nie jestem w stanie doszukać się w niej humoru, za to kilku ironicznych, ale celnych uwag będących wynikiem uważnych obserwacji społeczeństwa jak najbardziej. Ulżyło mi trochę, gdy dotarłam do opinii krytyków, którzy uznali, że Ulica Nadbrzeżna jest świadectwem może nie tyle upadku, co obniżenia poziomu. Przyznanie Nagrody Nobla Steinbeckowi w 1962 roku również podzieliło środowisko i myślę, że ten podział utrzymuje się do dnia dzisiejszego.

     Losy bohaterów Ulicy Nadbrzeżnej kontynuowane są w Cudownym czwartku, jednak na chwilę obecną nie jestem w stanie się przemóc. W końcu jest tyle innych książek, które ciągle czekają na swoją kolej.