PRL to okres, którego nie doświadczyłam. Kojarzy mi
się z maluchem, kolejkami, kartkami i hasłami typu „Pamiętaj! Zakład pracy
twoim drugim domem”. Nie cytuję fragmentów „Rejsu” czy „Misia”, bo
kinematografia z tamtego okresu nie jest tym, czemu chcę poświęcać czas. Czasami
jednak w moje ręce wpadną książki dotyczące Polskiej Republiki Ludowej i wtedy
chętnie przyglądam się niebieskim ptakom, naśmiewam z absurdów zakrawających o
paranoję i poznaję obyczajowość tamtych
lat.
PRL to czas kiedy polski folklor był towarem eksportowym. To właśnie wtedy
prężnie działały Państwowy Zespół Ludowy Pieśni i Tańca „Mazowsze” oraz Zespół Pieśni i Tańca Śląsk. I choć artystom
nie pozwalano wyjeżdżać za granicę w obawie, że zasmakują wolności i nie będą
chcieli wrócić do ojczystego kraju, dla Tadeusza Sygietyńskiego i Stanisława
Hadyny czasami robiono wyjątek.
Artyści w czasach PRL-u nie tylko nie mogli wyjeżdżać,
ale nie pozwalano im również mówić publicznie tego, co chcieli. Główny Urząd
Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk miał na celowniku przede wszystkim
artystów kabaretowych, aktorów teatralnych i reżyserów filmowych. Z tekstów
wykreślano wszystko to, co mogło obrazić ówczesną władzę, nawet słowo „czerwony”.
Ci, którzy mieli szansę i odwagę szarżować na żywo przed publicznością, często
ponosili tego konsekwencje. Nie tylko artyści musieli walczyć z cenzurą,
wszechobecną szarzyzną i powszechnym brakiem wszystkiego. Dodatkowe kłody na
swojej drodze musieli pokonywać sportowcy, politycy, którzy nie byli w
odpowiednim obozie i kobiety, które chciały być modne.
Jak w kabarecie.
Obrazki z życia PRL-u Andrzeja Klima
to krótka wycieczka po festiwalach, kabaretach, teatrach, sklepach, fabrykach
samochodowych i stadionach, to możliwość zajrzenia za kulisy władzy,
przyjrzenia się niepokornym artystom i doświadczenia absurdu. Dla mojego
pokolenia książka ta to możliwość poznania tego, co nas ominęło.
Dla tych, którzy żyli w Polskiej Republice Ludowej to podróż sentymentalna,
jednocześnie bolesna i zabawna, pełna sprzeczności, czyli dokładnie taka jak
PRL.





Brak komentarzy:
Prześlij komentarz