Jeżeli byliście w Grecji lub na którejkolwiek z greckich
wysp, ta książka obudzi uśpione wspomnienia i zamarzycie o powrocie do kraju
słońca, wina i oliwek. Jeśli jednak jeszcze tam nie dotarliście, po
przeczytaniu tej książki zamarzycie, żeby znaleźć się tam jak najprędzej.
Co tydzień w skrzynce Ellie znajduje pocztówki z
Grecji, których nadawcą jest tajemniczy A., a adresatem poprzednia lokatorka
mieszkania, które teraz wynajmuje Ellie. Nie ma sumienia, żeby je wyrzucić,
więc zaczyna przyklejać je do ściany, nadając mieszkaniu i swojemu życiu
pewnego kolorytu. Wiedziona pocztówkowymi krajobrazami i kilkoma słowami
nakreślonymi na każdym z nich, pod wpływem chwili kupuje bilet lotniczy do Aten
i postanawia zrobić to, o czym od dawna marzyła – zerwać z monotonią i
przygnębieniem, spróbować odnaleźć szczęście i dojść do ładu z samą sobą. W
drodze na lotnisko po raz ostatni zagląda do skrzynki w której znajduje wyjątkową
przesyłkę – niebieski notes w którym A. spisał i utrwalił niesamowite historie
opowiedziane przez Greków podczas jego podróży przez kraj tysiąca wysp.
I to właśnie te opowieści – lokalne legendy, żywoty
artystów i miejscowych przedsiębiorców, historie budynków i zabytków oraz
przywołane tradycje i zwyczaje – są prawdziwymi bohaterami Pocztówek z Grecji. Nie Ellie ani A., których losy ostatecznie się
splatają, lecz właśnie te oniryczne historie, często balansujące na granicy
jawy i snu, obnażające naturę człowieka, wzruszające, ale czasami również
mroczne, pokazują, czym jest greckość, skąd ten niesamowity nastrój i urok
kraju. Śmiem twierdzić, że gdyby autorka nie powołała do życia Ellie i
Anthony’ego (tajemniczy A.), książka nic by na tym nie straciła, bo -
podkreślam to ponownie - opowieści z
niebieskiego notatnika są jej siłą.
Nie sądzę, żeby Pocztówki
z Grecji były książką, która zmieni czyjekolwiek życie, ale kierunek
podróży na pewno. We mnie obudziła tęsknotę za greckimi wyspami, sprawiła, że
ponownie przejrzałam zdjęcia, przypomniałam sobie, jak bardzo dobrze mi tam
było. Już wiem, że tam wrócę.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz