Lalkarz z Krakowa

     W Krainie Lalek władzę przejęły obrzydliwe szczury, które skazały na wygnanie i śmierć wiele lalek, zniszczyły cukrowe kwiatki, „zabrały miętowy bruk i ponadgryzały piernikowe ściany domów”. Uwięziły również Karolinę, lalkę, która na królewskim dworze była znakomitą krawcową wszywającą w ubrania najskrytsze życzenia. W Krakowie zaś w tym czasie panoszyli się bezwzględni Niemcy, którzy Rynek Główny przemianowali na Adolf Hitler Platz, a Cyryla Brzezika chcieli zmusić do podpisania folkslisty, by stał się Herr Birkholzem. Ona – drobna drewniana lalka ze szklanym sercem i blizną na policzku. On – samotny, wycofany, lalkarz z krakowskiego rynku. Oboje wrażliwi, doświadczeni przez życie, poturbowani przez silniejszych, przeżyli już wiele, ale równie wiele było jeszcze przed nimi. Pewnego dnia magiczny wiatr Dogoda „z krainy położonej daleko, bardzo daleko od świata ludzi”, połączył tę dwójkę, by mogła wypełnić swoje przeznaczenie.

     Karolina i tytułowy Lalkarz z Krakowa postawieni pewnego dnia przed sobą, nawiązują nić porozumienia, która przeradza się w prawdziwą i szczerą przyjaźń. We dwoje są silniejsi, wspólnie zmagają się z bolesnymi wspomnieniami, coraz cięższą wojenną rzeczywistością, wizytami Niemców w sklepie z zabawkami z których każda, bez wyjątku, wyszła spod rąk Cyryla Brzezika. Jednak w tym mrocznym i pełnym niepokoju okresie, pozwalają sobie na chwile radości w towarzystwie Józefa Trzmiela, skrzypka z Orkiestry Symfonicznej, i jego córki Reny. Pomiędzy tą czwórką narodziła się wyjątkowa więź, która mogłaby przetrwać wszystko, tylko nie wojnę. Gdy w Krakowie coraz głośniej skandowano hasła nienawiści wobec Żydów, gdy rozkazano im nosić na ramieniu białe opaski z wyszytą błękitną gwiazdą Dawida, gdy zaczęto przenosić ich do getta, w Karolinie i Lalkarzu rosła niezgoda na to, co się dzieje z ich bliskimi. Złożona przyjacielowi obietnica sprawiła, że Lalkarz i Karolina musieli nadać bieg losowi i spełnić swoje przeznaczenie. Potrzebna była tylko odrobina magii…

     Lalkarz z Krakowa to wyjątkowa opowieść nie tylko o jednym z najmroczniejszych okresów w polskiej historii, ale również o tym, że zawsze mamy wybór i warto wierzyć w to, że dobro zwycięża, choć czasami wydaje się to niemożliwe. Powieść R. M. Romero ma w sobie nie tylko historię i przesłanie, ale również magię, emocje i to coś, co ciężko mi nazwać, a co sprawia, że nie chce się tej książki kończyć. Choć jest to powieść skierowana do dzieci i młodzieży, jestem przekonana, że jej lektura sprawi niejednemu dorosłemu wiele przyjemności. Wystarczy uwierzyć w magię.